میر علمدار حسین بی سر افتاده              

شال عزا در گردن حیدر افتاده

ای شاه بی دست و علم در میان خون       

بعد از تو کارم با دوصد لشکر افتاده

گشتی ملوم از صحبتم ای برادر جان          

بر سر تو را شوق علی اکبر افتاده

ای میوه ی قلب من و محرم زینب               

زینب پس از تو در کف دشمن افتاده

از مرگ تو ماه حرم ای برادر جان                

ندای وامحمدا در دل افتاده

حیدر بسی زاری کنان می زند برسر           

اکنون که عباسش به خاک اندر افتاده

زینب چنین از واقعه با دل محزون               

گفتا که شیر نینوا بی سر افتاده

بعد از تو شیر کربلا شد سیه روزم              

چون ذوالفقار مرتضی بی کس افتاده

در کربلا شور و نوا از فراق تو                     

گویا که در دشت بلا محشر افتاده

در وقت مردن شاه دین بر سرش آمد           

 گفتا سکینه از عطش با غم افتاده

شال عزا زین ماجرا روز عاشورا                  

در گردن شیر خدا حیدر افتاده

میر علمدار حسین بی سر افتاده              

شال عزا در گردن حیدر افتاده